Çocuklar öldürülmesin şeker de yiyebilsinler

Usta’nın söylediği o sözün, “Çocuklar öldürülmesin, şeker de yiyebilsinler” temennisinin ardından geçen onlarca yıla rağmen çocuklara hala öldürülüyor.
Usta’nın söylediği o sözün, “Çocuklar öldürülmesin, şeker de yiyebilsinler” temennisinin ardından geçen onlarca yıla rağmen çocuklara hala öldürülüyor. Şeker yemek şöyle dursun, açlık, kıtlık, savaş, dünyanın birçok noktasında en çok çocukları vuruyor,
Suriye’de yanı başımızda yaşanan felaket de ne yazık ki en çok çocukları vurdu.
Birleşmiş Milletler Çocuklara Yardım Fonu (UNICEF), Suriye'de en fazla çocuk ölümünün 2016 yılında yaşandığını, geçen yıl en az 652 çocuğun hayatını kaybettiğini açıkladı.
Bir yılda 652 çocuk. Dile kolay…
Bu çocukların 255’inin daha okul çağına bile gelmeden hayata veda ettiği belirtiliyor.
Yine BM rakamlarına 850’den fazla çocuk oyun parklarında oynamak yerine savaşmaya, intihar bombacısı olmaya, gardiyanlık ve cellatlık yapmaya zorlandı.
Tabii ki bu BM’nin tespit ettiği çocuklar.
Bu sayının onlarla, yüzlerle çarpılması daha gerçekçi bir yaklaşım olur.
BM raporuna göre, kuşatma altında yaşayan 280 bin, erişimin zor olduğu bölgelerde ise 2,8 milyon çocuk yardıma muhtaç, aç, susuz…
2,3 milyondan fazla çocuk ise Türkiye, Lübnan, Ürdün, Mısır ve Irak'ta mülteci konumunda.
Peki kaçı medeni denen Avrupa’da bu çocukların…
Raporda bu sayı, 50-100 diye utandıkları bir rakam olsa gerek, yer almıyor.
O çocukların çığlığına kulaklarını tıkayan dünya, Aylan bebeğin sahile vuran cansız bedeni karşısında manşetlerini süslemekle yetindi sadece…
Ve “insan hakları düşmanı” ilan edilen Türkiye’nin yaptıkları, “Tayyip Erdoğan düşmanlığı” nedeniyle görmezden gelinmeye çalıştı aylarca…
“İyilik yap denize at, balık bilmezse halik bilir” diyen ataların sözünü düstur edinen Türkiye, elbette bir karşılık beklemiyor.
Ama hiç olmazsa “güneşime gölge etme, başka ihsan eylemem” diyen düşünürün yaklaşımıyla ‘Türkiye’ye engel olmasınlar. Onu ayağından çekip zayıflatmaya çalışmasınlar’ diye haykırmak geliyor insanın içinden…
Bugün Cumartesi. Okul yok. Çocuklarımız dizimizin dibinde. Onların saçlarını okşarken, ya da uzaktan büyüdüklerini seyrederken, hayatları çalınan savaşın çocuklarını düşünemeden edemiyor insan…
Ustanın dediği gibi, haykırmak geliyor insanın içinden…
“Çocuklar öldürülmesin. Şeker de yiyebilsinler…”
Bu haber 95 defa okunmuştur

:

:

:

: