Sabahın bir devamı vardı

İlgi çekici bir ismi var kitabın; “Sabahın Bir Devamı Vardı”. Okuyucuyu “Devamı neydi acaba?” diye merak ettiren yazar bin dokuz yüz elli yedi yılında Bodrum’un Bahçekaya Beldesinde doğuyor. Liseyi bitirdikten sonra tiyatro çalışmalarına yöneliyor. Dicle Üniversitesi Türk Dili ve Edebiyatı Bölümü’nü bitirdikten sonra öğretmen olarak görevine başlıyor.

İlgi çekici bir ismi var kitabın; “Sabahın Bir Devamı Vardı”. Okuyucuyu “Devamı neydi acaba?” diye merak ettiren yazar bin dokuz yüz elli yedi yılında Bodrum’un Bahçekaya Beldesinde doğuyor. Liseyi bitirdikten sonra tiyatro çalışmalarına yöneliyor. Dicle Üniversitesi Türk Dili ve Edebiyatı Bölümü’nü bitirdikten sonra öğretmen olarak görevine başlıyor.
Şiirleri Papirüs, Broy, Edebiyat Eleştiri, Varlık, Düşün, Agora ve Dize gibi dönemin ünlü dergilerinde yer alıyor. “Güneş Sepeti” isimli öykü kitabıyla 2016 Sait Faik Hikâye Armağanı’na layık görülüyor. Yazar Muzaffer Kale; Bir Günlük Güneş, Gözlerim Akşama Ölür, Acıtmıyor Boynumu Dünya, Işıktan Kalan Kırılma, Hiçbir Şeyi Unutmadım, Sakın Zar Atma, Lirik Aksan, Menekşenin Sayılı Günleri isimli şiir kitaplarıyla tanınmış bir şair aynı zamanda.
Can Yayınları tarafından basılan “Sabahın Bir Devamı Vardı” isimli kitap on beş öyküden oluşuyor. Birinci öyküden başlayarak metaforlar kullanıyor yazar. “Işıklarla oynayanı ışıktan uzak tutun demedim mi ben!” (“Işıklar” adlı öyküden. S;15). Şiirlerinde kullandığı lirik aksan öykülerinde de kendini gösteriyor. Kaçıncı Gün Bugün isimli öyküde “Bir zamanlar yalnızca duygu olduklarını biliyorum cümlelerin. Sonradan kendilerini geliştirmişler büyümüş ve yetişkin birer düşünce olup çıkmışlar.” cümleleri etkileyici (s;19). Aynı öyküden birkaç cümle daha; “Akıl defterine yazılabilecek ve yazılmayacak olanlar diye bir şey söz konusu olamaz. Akıl defterine yazılamayacak olan hiçbir düşünce yoktur. Yasak çalışmaz akıl defterine. Akıl defterinin sayfaları sayılmaz. Sayfa bitince kendiliğinden çevrilir sayfa. Yepyeni bir sayfa!”.
Öyküler dokunaklı, güncel ve gerçekçi. Toplumsal konulara yer verilmiş. “Yıldızlı” öyküde olduğu gibi flash back ve içe bakış kullanılıyor. Sürpriz son, ters köşe yapmış yazar. Bazen Hiçbir Şey Görünmüyor isimli öykü, “Gerçekten, bazen ne kadar bakarsan bak, hiçbir şey göremediğini sanıyorsun. Her şey her an gözüne görünecek diye bir şey yok. Yok öyle bir şey!” diye bitiyor. Okuyuculara öyküye tekrar bakmalarını öneriyorum. “Her ay eksiksiz bir şekilde hesabına yatan kiradaki 6 evin adresi ve buna ait bilgiler, defterin ilk sayfasındaydı.” Cümlesi ve adamın daha sonra sergilediği aylak adamlık fark edilebilir. İnsan kendisiyle nasıl yüzleşebilir, insanın kendi sağlamasını yapmak için nasıl bir işlem gerekmektedir. (“Bir Yolculuk Yapıyorduk) isimli öyküden”
Aklımda bir öykü vardı, onu toparlayacaktım; ama salondaki telefon çalıp “ batakçının” önde gidenine yarım saat laf anlatmak zorunda kaldığım için…Telefonu kapattıktan sonra, o öyküden zerre kadar eser kalmadığını fark ettim. “Unuttuklarımızın deposu” diye bir yer olmalı. Oraya gitmiştir o da belki. Bakarsın rastlantı eseri olarak bir tel bir tele değer, ummadığın bir zamanda karşına çıkıverir. (“Yanında Kâğıt Bulundurmayacaksın” isimli öyküden). Çok tanıdık geldi bunlar. Etken “batakçı” olmasa da! Sonunda bir telin diğer bir tele değmesi de ferahlatıcı yazanlar için. İnce bir mizahi dil kullanılmış bu öyküde. Adamın kumar tutkusu Onat Kutların “İshak” isimli kitabında yer alan öyküsünde, kahvehane sahibi tarafından kâğıtları elinden alınan ve boş durmaktan bilye oynamaya bile razı pokercilerin kâğıtsız oynayışındaki (hepsi içlerinden kâğıtları tutuyorlar. Mış gibi yaparak oynuyorlar) tutkuyu hatırlattı. Bir solukta severek okuduğum kitap “Sabahın Bir Devamı Vardı”. Devamı çok olsun dileğiyle.
Bu haber 2938 defa okunmuştur

:

:

:

: