Çocuk, doğduğu andan itibaren onu yetiştiren, geliştiren ve hayata hazırlayan anne-babasının sevgisine ve desteğine ihtiyaç duyar. Büyüdükçe kendini ifade edebilmesi, özgüven kazanması ve kendi ayakları üzerinde durabilmesi; ailenin verdiği eğitim ve kurduğu iletişimle doğrudan ilişkilidir.
Aile; güvendir, güçtür ve sevgidir. İnsan hayatındaki en sağlam ve güvenilir bağdır.
Çocuğun ilk eğitimi evde başlar, okul ile birlikte devam eder. Bu nedenle çocuğun hayatındaki en önemli eğitim kurumu ailedir. Aslında çocuğun ilk ve en etkili öğretmenleri anne ve babalardır. Çocukların akademik, sosyal ve duygusal başarısında ebeveynlerin rolü büyüktür. Huzurlu ve sağlıklı iletişim ortamına sahip bir aile, çocuğun gelişimi için temel bir yapı taşıdır.
Çocuk, aile içinde öğrendiğini yaşamına katar.
Sevgi ve saygı ortamında büyüyen bir çocuk, ilerleyen yıllarda topluma uyum sağlayan, sosyal ve saygılı bir birey olur. Buna karşılık, ev içinde sürekli tartışmalara tanık olan, yeterli ilgi ve destek görmeyen çocuklar duygusal olarak zorlanabilir ve toplumsal uyumda güçlük yaşayabilir.
Bu nedenle ruh sağlığı yerinde, mutlu bireyler yetiştirebilmek için sağlıklı aile ilişkilerinin önemi göz ardı edilmemelidir. Anne ve babalar, çocuklarına sadece söyledikleriyle değil; davranışlarıyla da örnek olmalıdır.
Unutmayalım:
Eğitimin temeli ailede başlar.
Her anne-baba çocuğunu en iyi şekilde yetiştirmek ister. Ancak bazen ebeveynlerin doğru bildiği tutumlar, çocuk için sağlıklı olmayabilir. Çünkü çoğu anne-baba, kendi yetiştiriliş tarzını farkında olmadan çocuğuna yansıtır. Oysa her ailenin yaşam koşulları, değerleri ve içinde bulunduğu kültür farklıdır. Ayrıca zaman değişir, ihtiyaçlar değişir; ailelerin de bu değişime uyum sağlaması gerekir.
Bu noktada ebeveynlerin kendilerini geliştirmeleri büyük önem taşır. Çocuğun sağlıklı bir birey olarak yetişebilmesi için, öncelikle anne ve babaların farkındalıklı ve bilinçli olması gerekir.
Anne-babanın olumlu ve destekleyici tutumları, çocuğun hem beden hem ruh sağlığına ve karakter gelişimine katkı sağlarken; baskıcı, tutarsız ya da aşırı kısıtlayıcı tutumlar ilerleyen dönemlerde ruhsal sorunlara zemin hazırlayabilir. Yaşamın her döneminde fiziksel sağlık kadar ruh sağlığı da önemlidir.
Unutmayalım:
Mutlu ebeveynler, mutlu çocuklar yetiştirir.
ANNE-BABALAR, SİZ HANGİ TUTUMDASINIZ?

* Otoriter/ Baskıcı aile
* Aşırı korumacı aile
* Tutarsız anne-baba yaklaşımları
* Mükemmeliyetçi anne-baba tutumları
* Demokratik anne-baba tutumları

Her anne-baba çocuğunu en iyi şekilde yetiştirmek ister. Ancak iyi niyetle yapılan her davranış, çocuk için her zaman doğru sonuçlar doğurmayabilir. Çünkü çocuk yetiştirmek; sadece sevgi vermek değil, denge kurabilme sanatıdır.
Ebeveyn tutumları, çocuğun kişilik gelişiminde belirleyici bir rol oynar.

Haftaya yayınlanacak köşe yazımda, ebeveyn tutumlarını ayrıntılı olarak ele alacağım.