“Derviş, gencin gözlerinin içine bakmış uzun uzun; sanki cevaplar, orada yazıyormuş gibi. Sonra, cebinden eski, küçük bir ayna çıkarıp delikanlıya uzatmış.
_ İçine bak! Cevaplar, orada.
Delikanlı, heyecanla eline almış aynayı. Bakmış; ama kendini görmüş, sadece.
_ Ama, burada yalnızca kendimi görüyorum.
Derviş, gülümsemiş delikanlıya;
_ İşte, belirdi. Cevap, sensin delikanlı!”

Uyanmak ve Bir Daha Uyuyamamak
İsviçreli psikiyatr ve analitik psikolojinin kurucusu Carl Gustav Jung'un 'Dışa bakan rüya görür; içe bakan uyanır.' sözü, gerçek farkındalığın ve bireyleşmenin; ancak kişinin kendi gölge yönleriyle, duygularıyla ve bilinçdışıyla yüzleşmesiyle (içsel yolculuk) mümkün olduğunu vurgular. Dış dünyaya odaklanmak bir illüzyondur; uyanış ise, içsel keşifle başlar. İnsan, bir kez uyandı mı bir daha uyuyamaz. Bunu deneyimleyen biri olarak bu sözü söylerken inanarak ve bu deneyimi yaşayarak söylediğimi belirtmek istiyorum.
Aşkın da Sağlıklısı Var
Seni seviyorum, diyebilirsiniz; fakat kendimi daha çok seviyorum, demeyi unutmayın. Sürekli size bağıran, sizi olduğunuz gibi kabul etmeyen biri, sizi değersizleştirir. Kendinizden nefret etmeye, kendinizi değersiz görmeye, zihninizde kendinizi küçük düşürmeye, zavallı hissetmeye, kendinizden utanmaya başlarsınız. Kendi benliğinize saygınız kalmaz. Seçim, sizin! Yaşanılanları tam olarak geride bırakmak ve yeni deneyimlere yelken açmak, sizin seçiminizle gerçekleşir. Yalnız bir yaşamdan korkmadan hareket etmelisiniz. Bir önceki deneyimleriniz, size engel olmamalı. Hep bir adım ötesini düşünmelisiniz. Sonuçta, tek gerçek olan, anlamlı yaşamanın gereği olan, kendin olma yolunda ilerlemelisin. Kendi olan, yapabileceklerini, yapamayacaklarını bilen kişi, kendi içinde aşkı da bulan kişidir. Çünkü kişi, kendine ne kadar değer veriyorsa; çevresinden de o kadar değer görecektir. Kendini ne kadar seviyorsa; o kadar sevilecektir. İşte, evrendeki esas uyanış bu: “İçine bak! Cevaplar, orada.”
Mutluluk Nerede ve Nasıl Bulunur?
Yaşamdaki en büyük mutluluğun karşı cinsten birinin bizi sevmesinde var olduğunu düşünürüz. Oysaki mutluluk, kendimizdedir. Yaşamımıza büyük bir anlam yüklememizdedir. Bu anlamın içinde önce kendimizi görmeye, tanımaya çalışmakla mutluluğa ulaşılan basamakları çıkmaya başlarız. Kendimizi bildikçe yavaş yavaş basamakları heyecanla çıkarız. Aslında, ilk basmakta da son basamakta da kendimiz, varız. Tek gerçeklik, kendimiz. Basamakları çıkarken yaşamımıza birileri girer ve bizi bize daha çok tanıtır. Kendimizi tanıdıkça başlarda kabullenemediğimiz davranışlarımız, iç yaşantılarımız; sonrasında düzelerek, kıvama gelerek bizi bir üst basamağa taşır. Karşımıza çıkan insanlar, tesadüfen karşımıza çıkmış değildirler. Kendimizi onlarda görmek, bakamadığımız o aynaya mecburen bakıp da eksiklerimizi, yanlışlıklarımızı görüp de tüm bunları düzelterek yaşama devam etmek için kurulmuş muhteşem bir düzen içerisinde olduğumuzu bilmemiz gerekir. Çünkü, bilmeliyiz ki hiç kimse, hiçbir olay, tesadüfi değildir. Böylece, kendimizi tamamlamış oluruz. Aşk, bize olması gereken farkındalığı ve ruhsal gelişimi sağlar.
Aşk Değiştirebilir Her Şeyi
Lübnan asıllı Amerikalı ressam, şair ve filozof olan Halil Cibran’ın ünlü sözü, aklımdan hiç çıkmaz: “Sadece aşk ve ölüm değiştirebilir her şeyi!” Bu söz, aşkın yaşamımızda ne kadar önemli olduğunu göstermektedir.
Kendi Kendimize Öğrendik
“Kendi kendimize büyümeyi öğrendik, biz.
Kendi kendimizi sevmeyi
Huzuru kendi yüreğimizden çektik, mis gibi içimize.
Parktan geçerken koşarak bindik ve salıncakta salladık, çocuk yanımızı.
Gülerek oynadık kendimizle.
Biz, kendi kendimize yettik, üşüyen gecenin koynunda ısıttık düşlerimizi.
Sabahı umutla kendimiz karşıladık, kuşların selamını üzerimize alarak.
Gün batımında romantik olmayı bile başardık.
Kapattık göz kapaklarımızı, dans ettik kızıla dönen bir hayalin ellerinde.
Biz hep bize biz olduk, kimseyi hesaba katmadık ömrümüzde.”
Arkadaşım ve şiirlerini severek okuduğum Satı Erdoğan’ın şiiriyle kendi kendimize büyümeyi bir kez daha anımsıyoruz.