Hep Hatırlamamız Gereken 12 Şey :

1-Geçmişi değiştiremezsin .

2-Başkalarının fikri senin gerçekliğin değildir .

3-Herkesin hayat yolculuğu farklıdır .

4-Zaman tüm yaraların ilacıdır .

5-Yargılar, yargılayan kişinin karakterini gösterir .

6-Aşırı düşünmek mutsuzluk kaynağıdır .

7-Mutluluk kendi içinde bulunabilir; dışarıdan gelmez .

8-Pozitif düşünceler pozitif sonuçları doğurur .

9-Gülümseme bulaşıcıdır .

10-İyilik yaparak ruhunu beslersin .

11-Sadece vazgeçersen başarısız olursun .

12-Ne ekersen onu biçersin .
Buğday ekersek buğday biçersin.
Bazı zamanlar bazı kokular unutulmaz! çocuklukta annelerimizin elde yoğurdukları ekmekler o taş fırınların kokusu. Kazanlarda kaynayan hellim kokuları. Her evin kapıların önünde yasemin, hanımeli kokuları.
Annelerimizin kova kova taşıdıkları su ile elde yıkadıkları çamaşırların kalıp sabun kokusu,

Mahalle çocuklarına dağıtılan taze, sıcacık pilavuna kokusu,

Arkadaşımızın ben fazla aç değilim diyerek bölüp verdiği ekmek kokusu,
O müstâkil evlerin avlularında oturup sazlardan, kemanlardan yükselen nağme, nağme okunan şarkıların tadı.
İçilen kahveler kahkaha ve kederini paylaşan insanların
samimiyet kokusu

Sonra... Sınıflarda ki güler yüzlü arkadaşlarımızın samimi içten sevgimizin kokusu. Her Çarşamba günleri öğretmenlerimizle birlikte yetiştirdiğimiz sebzelerin kokusu.
fakir ama gönül zenginliğinin
ne olduğunu bilenlerin kokusu,
o sevginin, dostluğun, içtenliğin doğallığın, burnumuzu yüreğimizi sızlatan, o eski yıllar deyip unutulmayan, nerden esip geliyorsa bi anlık bi kokuyla hatırlanan zamanın kokusu..
Ah çocukluğumuzun kokusu saf, ter tertemiz....
Bir çocuk doğduğunda nefret nedir bilmez,
o sadece sevgiyi bilir.
Sevgi doğuştan gelir; nefreti daha sonradan öğrenecektir.
Sevgi doğuştandır; öfkeyi sonradan öğrenecektir.
Kıskançlık, sahiplenme, haset etmeyi
sonradan öğrenecektir.
Toplumun çocuğa öğreteceği şeyler şunlardır:
Nasıl kıskanç olunur, nasıl nefretle dolu olunur, nasıl öfke ve şiddetle dolu olunur?
Toplum bunları öğretecektir.
Bir çocuk doğduğunda o basitçe sevgidir.
O öyle olmak zorundadır çünkü başka
hiçbir şey bilmiyordur.
Annesinin rahminde hiçbir düşmanla karşılaşmamıştır.
O dokuz ay süresince derin sevginin içinde yaşamıştır, sevgiyle çevrelenmiştir, sevgiyle beslenmiştir.!

Osho ...

Sizi Seviyorum....