Kıbrıs adasının her iki tarafında da inşaat sektörü giderek daha zorlu bir döneme giriyor.
Güney Kıbrıs’ta hız kazanan inşaat faaliyetlerine rağmen nitelikli işçi bulmakta ciddi sıkıntılar yaşanırken, Kuzey Kıbrıs’ta ise yanlış sektör politikaları, yüksek enflasyon, hayat pahalılığı ve yabancı yatırımcıları tedirgin eden tutuklama süreci inşaat sektörünü olumsuz etkiliyor.
Güney Kıbrıs’ta inşaat faaliyetlerinin hızlanması ve yeni projelerin devreye girmesi, işgücü ihtiyacını ciddi şekilde artırdı. Ancak sektör temsilcileri, özellikle nitelikli işlerde çalışacak personel bulmakta zorlanıyor. İşgücü eksikliği yalnızca uzmanlık gerektiren meslekleri değil, inşaat sektöründeki diğer çalışma alanlarını da etkiliyor.
AB dışından işçi temin etmek de giderek güçleşiyor. Önceki yıllarda Suriye, Güney Kıbrıs inşaat sektörünün AB dışından sağladığı işgücünde önemli bir paya sahipti. Ancak bu çalışanların önemli bir bölümünün ülkelerine dönmesi, mevcut açığı daha da büyüttü.
Üstelik mevcut yabancı işçi kabul politikalarının sektörün ihtiyaçlarını karşılamakta yetersiz kaldığı belirtiliyor.
İŞÇİ HAKLARI İLE İŞGÜCÜ İHTİYACI KARŞI KARŞIYA
Güney Kıbrıs'ta işgücü krizini derinleştiren bir diğer konu ise toplu iş sözleşmeleri ve çalışma yasalarına ilişkin ihlaller.
İnşaat sendikaları, toplu iş sözleşmelerini veya iş yasalarını ihlal ettiği gerekçesiyle resmi şikâyetlerle karşı karşıya kalan şirketlere AB dışından işçi çalıştırma izni verilmesine karşı çıkıyor.
Çalışma Bakanlığı ise bir şirketin toplu iş sözleşmesini ya da çalışma yasalarını ihlal ettiğinin tespit edilmesi halinde gerekli izinlerin verilmediğini savunuyor.
Bu tartışmalar sürerken Güney Kıbrıs Çalışma Bakanı Marinos Mousiouttas, Bakanlar Kurulu'nun Şubat 2025'te onayladığı AB dışından işçi istihdamı politikasını yeniden değerlendirmek üzere 17 Kasım'da görüşmeleri başlatma kararı aldı.
KUZEY’DE DE İNŞAAT SEKTÖRÜNÜN İŞLERİ YOLUNDA DEĞİL
Güney'de yaşanan işgücü sıkıntısının benzeri olmasa da Kuzey Kıbrıs'ta da inşaat sektörü ciddi sorunlarla karşı karşıya.
Özellikle son yıllarda izlenen yanlış stratejiler, plansız büyüme ve sektörün geleceğini yeterince dikkate almayan politikalar, inşaat faaliyetlerini olumsuz etkiliyor.
Buna yüksek enflasyon, hayat pahalılığı, artan inşaat maliyetleri ve ekonomik belirsizlikler de eklenince Kuzey'de sektörün rekabet gücü giderek zayıflıyor.
İşverenler açısından maliyetler yükselirken, çalışanlar açısından da ülkede yaşamanın ve çalışmanın ekonomik yükü ağırlaşıyor. Bu tablo, Kuzey Kıbrıs'ın yabancı işgücü açısından cazibesini de tartışmalı hale getiriyor.
SİMON AYKUT SÜRECİ YATIRIMCI GÜVENİNİ SARSTI
Bütün bu gelişmelerin üzerine, Simon Aykut'un tutuklanmasıyla gündeme gelen ve daha sonra başka tutuklamalarla devam eden Güney Kıbrıs'ın mülkiyet politikası da eklendi.
Özellikle Kuzey Kıbrıs'ta inşaat ve emlak sektöründe faaliyet gösteren yatırımcılar açısından yaşanan gelişmeler, hukuki belirsizlik ve güven tartışmalarını beraberinde getirdi.
Bu durum yalnızca Kuzey'deki inşaat sektörünü değil, Kıbrıs'ın tamamında yatırım ortamını ve ekonomik ilişkileri etkileyebilecek bir boyuta ulaştı.
KIBRIS'IN TAMAMI İÇİN YENİ BİR SINAV
Bugün ortaya çıkan tablo oldukça dikkat çekici.
Güney Kıbrıs yeni projeler başlatıyor ancak bu projeleri gerçekleştirecek nitelikli işgücünü bulmakta zorlanıyor. Kuzey Kıbrıs ise yüksek maliyetler, yanlış politikalar ve yatırımcı güvenini etkileyen gelişmeler nedeniyle sektörün sürdürülebilirliği konusunda ciddi sınav veriyor.
Bir tarafta işçi bulamayan bir sektör, diğer tarafta ekonomik ve siyasi belirsizliklerle mücadele eden bir piyasa var.
Kıbrıs adasında inşaat sektörünün geleceği artık yalnızca yeni projeler üretmekle değil; doğru işgücü politikaları oluşturmak, yatırımcı güvenini sağlamak, hukuki öngörülebilirliği güçlendirmek ve sürdürülebilir bir ekonomik yapı kurmakla mümkün olacak.
Çünkü inşaat sektörü yalnızca beton ve demirden ibaret değil. İstihdamdan turizme, bankacılıktan emlak piyasasına kadar birçok alanı besleyen önemli bir ekonomik güç.
Bu nedenle bugün yaşanan sorunlar doğru okunmaz ve gerekli adımlar atılmazsa, Kıbrıs'ın her iki tarafı da önümüzdeki dönemde çok daha ağır ekonomik sonuçlarla karşı karşıya kalabilir.